....  .สะล้อ ซอซึง เครื่องดนตรีพื้นบ้านของภาคเหนือแต่สมัยโบราณนี้ ปัจจุบันชาวลำพูนยังนิยมเล่นกันแทบทุกหมู่บ้าน สถานศึกษาต่างๆ ก็ช่วยกันส่งเสริมสืบทอดวิชาโดยให้มีการเรียนการสอนในชั้นเรียนปกติด้วย
      การเล่นสะล้อ ซอซึงแต่เดิมใช้บรรเลงเล่นเพื่อความบันเทิงใจของชายหนุ่ม เมื่อจะไปเที่ยวเล่นบ้านสาว เมื่อหนุ่มสาวจากหลายหมู่บ้านมาชุมนุมกันในงานประเพณีของชุมชน จึงมีการนำเครื่องดนตรีของแต่ละคนมาเล่นกันเป็นวง โดยนำเครื่องดนตรีประเภทอื่นเข้ามาผสมวงเล่นด้วย เช่น กลองพื้นบ้าน ขลุ่ย และปี่จุมเป็นต้น กลายเป็นวงสะล้อ ซอซึง ที่มีแบบแผนขึ้นจากของเดิมที่บรรเลงเล่นโดยอิสระไม่มีกฏเกณฑ์แต่อย่างใด
      ปัจจุบันมีการจัดขนาดของวงสะล้อ ซอซึง ตามจำนวนชิ้นของเครื่องดนตรีตั้งแต่วงขนาดเล็ก ขนาดกลาง ไปจนถึงขนาดใหญ่ แต่ละวงจะมีเครื่องดนตรีคล้ายคลึงกัน คือมีสะล้อ ซึง ขลุ่ย กลองสองหน้าเป็นหลัก ต่างกันที่ขนาดของเครื่องดนตรีหลักคือ สะล้อ และซึง
      จังหวัดลำพูนมีวงสะล้อ ซอซึงที่ได้รับรางวัลในการแข่งขันระดับต่างๆ อยู่เสมอ